Czytanie na dziś: Wielu spośród żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. czytaj dalej
4 kwietnia

 

Wielu spośród żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił. Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Wysoką Radę i rzekli: Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród. Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród. Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić. Odtąd Jezus już nie występował wśród żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami. A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto? Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać. (J 11,45-57)

 

 

Reguła [Św. Alberta] opisuje raczej życie mnicha niż poszczególne praktyki. Jej znana artystyczna wersja, wykonana przez holenderską artystkę, Arie Trum, nosi tytuł „Żaden obraz nie jest wystarczający” (ang. „No Image Satisfies”) i jest to tekst reguły zapisany ręcznie na jednej karcie papieru. Zapis ma kształt krzyża, w centrum którego znajduje się złoty okrąg. Dominuje on nad całością kompozycji i zapis całej kopii Reguły zmierza do tego punktu. Jest on jednocześnie pusty i jest miejscem spotkania z Bogiem. Pusta przestrzeń symbolizuje „czystość serca”, warunek pełnego „złożenia hołdu Jezusowi Chrystusowi” – ten cytat z Prologu Reguły podsumowuje powołanie karmelity. Pełnia i pustka stanowią rdzeń Reguły. 


 

 

Ernest E. Larkin O. Carm.
 

Medytacja chrześcijańska. Kontemplatywna modlitwa na dziś.

 

 

 

 

 

 

 

Print Friendly and PDF