Jezus powiedział do swoich uczniów: «Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski». (Mt 5, 43-48)

Odcięcie w nas korzenia wszelkiego egoizmu to wielka moc medytacji. Dzieje się to po prostu przez całkowite odwrócenie naszej uwagi od siebie – nawet tej samoświadomej antytezy pomiędzy obecną niedoskonałością a doskonałością, którą mamy nadzieję osiągnąć w przyszłości. Nasza uwaga nie skupia się na tej różnicy podczas naszej medytacji i coraz częściej również poza nią. Dopóki koncentrujemy się na tym kontraście, myślimy o nas samych i tkwimy w pułapce egoizmu. Jedna ze sztuczek ego polega na wzbudzeniu w nas przekonania, że możemy porzucić egoizm, gdy jednocześnie stajemy się egoistyczni w inny sposób. Jednak droga medytacji podcina wszystkie te sztuczki ego, ponieważ jest czymś absolutnie prostym. Moc medytacji w odcinaniu w nas korzenia egoizmu polega na całkowitym odwróceniu uwagi od nas samych.